Sovjetunionen.com

Framleis tre dagar att til avreise, men nye problem melder seg stadig. For augneblunken eksisterar det eit mindre logistikkproblem som skuldast ein heftig dørmangel på God-Golfen. Grunna mindre tal dører enn gutane opphavleg tenkte, vil det verte noko vanskeleg for dei fire flotte fyrane å få festa den fantastisk flotte skiboksen sin på taket, og utan denne kan det fort verte trongt i den koselege (men relativt små) God-Golfen. Etter at Øystein den Koko tidlegare på dagen fylte på fem liter spylevæske, gjekk det ikkje meir enn nokre timar før alt var borte vekk. Ingen av dei fire har klart å forklare denne hendinga, spylarvæska er enkelt og greitt berre borte vekk, og innside av God-Golfen luktar stramt av tidlegare nemnde væske. Eit anna problem som melde seg her i går kveld er at bilen gjerne ramlar frå kvarandre. Tidlegare på kvelden hadde Øystein den Koko fortald at då han nyleg rygga ut or tunet sitt, ja då ramla sanneleg støytfangaren av – men han forsikra dei tre andre om at han festa han godt attende på. Få timar etter denne historia, er kjekkasane på veg heim frå Haugland, etter å ha køyrd Kjetil den Keitete heim. Bana er fin og bein, men med eit smell det, og det er tydeleg at God-Golfen har køyrd over eitkvart. Audun den Skrikande kikar i spegelen og skrik ut som følgjer, “Øystein – du veit den støytfangaren du festa så godt? Han ligg der bak.” Lattermilde forlét dei bilen og kikar på støytfangaren. Etter ein kortare, men likefullt temperamentsfull diskusjon, om kor vidt dei eigentleg har bruk for ein støytfangar, eller ikkje – plukkar dei han opp og hiv han bak i bilen. “Den kan jo vere grei å ha.” meiner Øystein den Koko, og både Audun den Skrikande og Kim den Dritande må samtykkje i det.
Det har no for få minutt sidan gått opp for ein av vognførarane at den endelege avreisedatoen ikkje er laurdag den 20. juni slik dei alle opphavleg trudde, men fredag den 20. juni. Dei fire unggutane tek ingen sjølvkritikk for dette.

Det er framleis lenge att til reisa, men dei fire smågutane gler seg no som nokre smågutar til ho skal ta til. Unggutane vert både sjokkerte, forskrekka og oppøsne då dei finn ut at det likevel ikkje vert naudsynt å ta turen rundt Austersjøen for å kome seg til Daneland, men at ein eller annan gromgut har funne på å byggje seg ei bru – tvers over havet! På dette viset kan ein kome seg tørrskodd frå Sveariket til Daneland, utan problem. Ikkje mindre sjokka vert dei då dei finn ut at det går båtar, langskip i faste ruter – også dei tvers over havet. Gutane tenkjer over saka litt, og kjem heilt åleine utan hjelp frå nokon andre fram til at det mest praktische vil vere å ta båt frå Larvik til Frederikshavn. Etter nokre vågale, men like fullt mislukka forsøk med telefonen, (der Audun den Skrikande mellom anna er nær ved å bestille ei flyreise til Japan, utan heilt å ville det sjølv,) er bilettane sikra. Avreisedato, laurdag 20. juni 2003

I slutten av juni månad i Vår Herres år to tusen og tre legg fire unge gutar ut på ei reise som vil forandre liva deira for alltid. Dei fire unge gutane har fått det føre seg at ettersom russebilen deira manglar vitale instrument, vil det vere eit tryggare og betre alternativ å reise av stad i ein liten, søt bil frå førre hundreår. Bilen tilhøyrer foreldra til Øystein den Koko, og går under kallenamnet God-Golfen. Etter lengre tids mangel på planlegging kjem dei fire unge gutane fram til at dei ikkje vil planlegge turen likevel, men berre reise av stad og ta ting som dei kjem. Her følgjer den spanande historia om dei fantastiske hendingane dei fire opplevde på si reise til eit framandt land i utlandet utanfor Noreg.

Aldersgrense: 11 år, i følgje med vaksen.